Migratie bestaat al sinds mensenheugenis en komt overal voor. In Europa gaat de aandacht bijna uitsluitend uit naar migratie vanuit het zuiden naar Europa, en deze wordt door een groot deel van de bevolking als een bedreiging gezien. Dit wordt ook aangewakkerd door decennia van anti-migrantenretoriek van rechtse partijen. Migratie is echter in de eerste plaats een regionaal fenomeen: mensen migreren om diverse redenen naar buurlanden of landen in de regio. Bijna al deze redenen vinden hun oorsprong in de wens om een veiliger, duurzamer, gezonder leven enz. te vinden voor zichzelf en/of hun gezin.
Migranten, en met name arbeidsmigranten, lopen een groter risico op uitbuiting en misbruik en worden zeer vaak beroofd van hun arbeids- en mensenrechten. De COVID-19-pandemie heeft de kwetsbaarheid van deze groep werknemers aan het licht gebracht.
In 2018 werd het Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration ondertekend door de lidstaten van de VN. Dit creëerde een internationaal kader om de situatie van migranten en migrerende werknemers te verbeteren. Het is belangrijk op te merken dat deze overeenkomst ook de rol van vakbonden en andere maatschappelijke organisaties in dit verband erkent. Ze biedt bovendien een kader voor migratiebeleid, in plaats van voor migratiebeheer. In België leidde deze overeenkomst tot het vertrek van een grote Vlaamse politieke partij uit de regering (nadat haar minister namens België had onderhandeld).
Overzicht van migratie en migranten: wereldwijde gegevens en trends[1]
[1] Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration, Rapport van de secretaris-generaal, januari 2022
