Het lot van de democratie en dat van de vakbonden is nauw met elkaar verbonden. Het ene kan niet zonder het andere bestaan. Vakbonden zijn geen relieken uit het verleden, maar vormen nog steeds één van de krachtigste democratische bewegingen ter wereld. Wij versterken de stem van mensen in hun werkcontext. Wij verdedigen veilige en waardige arbeidsomstandigheden. Wij confronteren politieke en economische macht met collectieve tegenmacht. Die strijd laat niet alleen tastbare overwinningen toe; ze opent ook een democratiserende en politiserende horizon.
Ons succes hangt af van de vrijheid om ons te organiseren, ons uit te spreken, en collectief in actie te komen. Achter elke overwinning schuilt echter een harde realiteit: wie opkomt voor sociale rechten, wordt steeds vaker geconfronteerd met intimidatie, haatspraak en bedreigingen. Op straat, in interviews, online en zelfs tot aan de voordeur worden syndicalisten geviseerd omdat zij weigeren te zwijgen. Mensen die hun nek uitsteken en ongemakkelijke waarheden blijven benoemen, worden steeds vaker doelwit worden van belaging, laster en aanvallen.
Dat vijandige klimaat ontstaat niet in een vacuüm los van wat in de maatschappij gebeurt. De wereldwijde afbouw van arbeidsrechten is geen toeval, maar het gevolg van politieke keuzes waarbij winst systematisch boven mensen wordt geplaatst. Die logica vertaalt zich in het verhardende discours tegen ons als vakbond, tegen onze bondgenoten de mutualiteiten, het middenveld, en tegen iedereen die zich verzet tegen een samenleving waarin economische winst de enige maatstaf mag zijn.
Aanvallen op vakbonden zijn daarom nooit louter aanvallen op een organisatie of haar vertegenwoordigers. Het zijn een graadmeter voor de gezondheid van onze democratie: waar vakbonden worden geïntimideerd of monddood gemaakt, brokkelt ook de democratische rechtsstaat af.
Met deze motie verzet het ABVV zich tegen elke vorm van intimidatie, bedreiging of geweld, verbaal of fysiek. Daarom zal het ABVV:
- snel en collectief reageren op lastercampagnes en desinformatie
- duidelijke protocollen ontwikkelen rond online haatcampagnes, doxing en fysieke intimidatie.
- de criminalisering van sociale actie en tegen beperkingen op stakingsrecht tegengaan.
- de samenwerking met het middenveld en de academische wereld rond democratische vrijheden versterken.
Daarom moeten we niet alleen arbeidsrechten verdedigen, maar ook de democratische ruimte waarin collectieve tegenmacht mogelijk blijft. Dat vraagt bescherming van syndicalisten, versterking van sociale rechten, brede solidariteit en een vastberaden verzet tegen elke poging om kritische stemmen monddood te maken.